*perspektywa Shanazz*
-Słucham?! -Wrzasnęłam spoglądając na Zayna i Melody, -To są jakieś żarty?! -Zakłopotana podniosłam się z kanapy, podnosząc swoje włosy do góry. Melo miała spuszczoną głowę a Zayn zawiesił zdziwiony wzrok na mojej szyi jego oczy były lekko przymrużone, a usta ściśnięte w prostą linię. Szybko opuściłam włosy a chłopak się zaśmiał, dopiero wtedy blondynka podniosła wzrok na mnie i z zaciekawieniem patrzała się nie wiedząc o co mu chodzi.
-Zabiję was. -Mruknęłam pod nosem wskazując palcem na ich dwójkę, -I nawet nie próbujcie mi w tym przeszkodzić. -Zmrużyłam oczy, spowrotem opadając na kanapę, chłopak się zaśmiał a Melody zmieszana całą sytuacją wstała by mnie przytulić. Odsunęłam się kierując do niej karcące spojrzenie, wiedziałam że zadaje jej ból. Ale jedyne o czym teraz myślałam to ogromna malinka na mojej szyi którą widział Zayn, wiedziałam że ma zamiar powiedzieć to blondynce. Skierowałam w jego stronę znaczące spojrzenie i skierowałam się do swojego tymczasowego pokoju, usiadłam na łóżku po turecku i czekałam aż sylwetka bruneta wychyli się zza drzwi. Nie musiałam czekać długo po chwili sylwetka chłopaka pojawiła się przed moimi oczyma, cicho zamknął drzwi po czym zwrócił się w moją stronę, -Chciałabym. -Przerwał mi. -Nie powiem nic Melody, ale jeżeli Harry dotknie cię wbrew twojej woli. Powiedz mi. -Włączyła się opiekuńcza strona Zayna, nie miałam pojęcia czy tak samo traktuje Melo czy może jest tylko taki w stosunku do mnie.
-Dzięki. -Niepewnie odezwałam się, przesuwając się jak najdalej od Mulata.
-Skrzywdził cię? -Chłopak zapytał.
-Jeżeli to można nazwać skrzywdzeniem. -Jęknęłam ukazując mu siniaka w zagłębieniu mojej szyi, chłopak uśmiechnął się kierując się ku drzwi. -Dobranoc. -Rzucił zostawiając mnie samą w pokoju. Bez zastanowienia wdrapałam się pod kołdrę zamykając oczy, zasnęłam.
*perspektywa Melody*
-Niall czy ty na pewno wiesz gdzie idziemy? -Spytałam
-Zaufaj mi skarbie, mój irlandzki nos mówi mi że gdzieś tu są jagody. -Odpowiedział Horan, po czym odwrócił się sprawdzając czy nadal jestem za nim.
-A mój w 1/4 Irlandzki, 1/2 Angielski 1/4 Francuzki nos mówi mi że idziemy w złym kierunku.
-No widzisz bo to trzeba mieć 100% Irlandzki nos. -Zaśmiał się po czym wręczył mi swoją bluzę. -Masz będzie ci cieplej. - Uśmiechnęłam się do niego po czym założyłam jego bluzę nie dawno wyszliśmy z jeziora więc było mi strasznie zimno, byłam w baaaardzo skąpym stroju kąpielowym w kolorze czarnym. Innego nie wzięłam a ten został u Zayna kiedy ostatnio razem się kąpaliśmy. Szliśmy przez cały las ,tylko po to żeby zrobić sobie piknik, Tomlinson wyszedł z wody przed nami o jakaś godzinę i przyszykował nam wszystko na jakiejś polanie, problem tylko w tym że nie wspomniał nam gdzie.
-Niaaaaalll, nogi mnie bolą, idę na bosaka a szyszki nie należą do miękkich. -Niall jęknął z wyrzutem po czym wziął mnie na barana, cieszyłam się jak małe dziecko, lubiłam być u kogoś na baranach, Zayn wolał kiedy wisiałam mu z przodu jak mała panda, mój tata żebym siedziała mu na ramionach.Ostatnią osobą która mnie nosiła na baranach był ... Harry. Na myśl o jego pocałunkach, dotyku na nowo przeszedł mnie dreszcz, potrawie wybaczyć wszystko ale jeśli ktoś mnie uderzy jest już u mnie skreślony, ale kiedy ktoś mnie pobije nienawidzę go. Łzy same napłynęły mi do oczu kiedy pomyślałam o bólu który mi zadał. Z moich rozmyśleń wyrwało bliskie spotkanie mojego tyłka z ziemią, ewidentnie dotarliśmy już na miejsce a Niall postanowił pozbyć się zbędnego balastu w mojej osobie.
-Dupek. -Powiedziałam z żalem Niall szybko ze śmiechem się do mnie odwrócił ,wyciągnął do mnie rękę i pomógł mi wstać, kiedy już otrzepałam się z piachu zauważyłam biały puchowy kocyk na którym siedział mój przyjaciel a mianowicie Louis Tomlinson, nazywany inaczej Tommo. Wokół niego znajdowało się wiele pyszności , a on sam podpierał się łokciami w pozycji leżącej, chwile potem Niall zarzucił mnie na ramie jak myślimy zdobycz i zaczął się kręcić.
-Puść mnie debilu! Puść! -Mówiłam śmiejąc się nie miłosiernie. -Proszę Niall! -
-A dasz mi buziaka? -Powiedział całkiem serio. Niall jest moim najlepszym przyjacielem nie mam nic przeciwko tuleniu go, dawaniu mu buziaków ani kąpaniu się z nim w skąpym ubraniu, znamy się dobre 2 lata, ale połowę naszej znajomości prawne zapomnieć, to w tedy zostałam pobita do nie przytomności...
-No dobra, ale mnie postaw. Niall mnie postawił a ja ciągle się śmiejąc zarzuciłam mu ręce na szyje i dałam mu buziaka w jego śliczne usta, po czym usadowiłam się koło Tommo opierając się o jego klatkę piersiową, wzięłam w ręce miseczkę z orzechami w czekoladzie, co druga lądowała w ustach Louisa a druga w moich, Niall usiadł naprzeciwko nas opierając się o drzewo. Tomlinson spojrzał znacząco na Horana , a ten wyjął zza drzewa zgrzewkę mojego ulubionego piwa, nie pijam go za często ze względu na moją słabą głowę ale tym razem nie odmówię Irlandczyk szukał przez chwile otwieracza, ale gdy wreszcie go znalazł otworzył 6 butelek z chmielowym napojem, wręczył po dwie każdemu z nas. Stuknęliśmy się butelkami i już po chwili wypiłam pół butelki jednym duszkiem.
-A piwo dla nas? -Usłyszałam znajomy głos. Oboje z Louisem odwróciliśmy się do tyłu, stało za nami 8 facetów, każdy z nich bez koszulki i w czarnych spodenkach. Rozpoznałam w śród nich Robinsa, z którym spotkaliśmy się wtedy z Zaynem w galerii sztuk pięknych, mięśnie Louisa naprężyły się i chwycił moją rękę Niall trzymał rękę na kieszeni z pistoletem.
-Jesteście na naszym terenie i dobrze o tym wiecie! -Powiedział Robins.
-Melody kiedy policzę do 3 zaczniesz uciekać jak najszybciej możesz, do domu. Raz. -
-A kogo ja tu widzę dziewczyna Malika, no no powiedziałem mu że będziesz moja. - warknął Robins.
-Dwa... -Niall powoli wyciągał pistolet.
-Zerżnę cię jak jeszcze nikt. -Robinson zbliżał się do nas i już wyciągał rękę w kierunku mojej brody.
-Trzy! Biegnij Melody! - Jak na zawołanie wszyscy mężczyźni którzy znajdowali się w tym miejscu wyjęli broń, Louis wstał a razem z nim ja, spojrzałam na Robinsa pokazałam mu środkowy palec i ile sił w moich długich nogach biegłam przed siebie, w tle słyszałam dźwięki strzelaniny, bałam się odwrócić do tyłu , bałam się że biegną za mną. W końcu to zrobiłam, nie myliłam się biegli za mną, było ich 4, stopy zaczęły mnie palić, wiedziałam że sączy się z nich krew ponieważ w biegu nadepnęłam na butelkę z piwem Nialla, która rozbryzła się zostawiając odłamki w mojej lewej stopie. Biegłam dalej chodź kończyły mi się siły , usłyszałam krzyk Nialla a po chwili wrzask Louisa.
-Niall...Tommo...-Wyszeptałam cicho, po czym padłam na ziemie, z moich oczu lały się łzy. Mężczyźni byli coraz bliżej, słyszałam ich, ile sił zaczęłam się czołgać, ale nie doczołgałam się nawet 10 metrów kiedy czyjeś nogi rozstawiły się po moich obu stronach bioder, ktoś pociągnął mnie za włosy do góry, z moich ust wydobył się jęk bólu.
-Nadal masz zamiar mi uciekać mała szmato? A gdy skręcę ci twoją piękną kosteczkę nadal będziesz taka szybka-
-Nie! Nie proszę. -szlochałam.
-Zamknij się -Zostałam obrócona na plecy, tak że patrzyłam w szare bez życia oczy mężczyzny który wcześniej ciągnął mnie za włosy miał nieśmiertelnik z napisem Theo ,najwyraźniej było to jego imię,
-Proszę. -Moje słowo miała na celu skruszyć jego serce lecz w zamian za to dostałam pięściom w twarz z mojego nosa krew lała się małymi strużkami, zawsze byłam bardzo wrażliwa, moja babcia powtarzała odkąd byłam mała, że ja nie mogę rodzić dzieci ponieważ skończyło by się to dla mnie zgonem. Bezradnie przyglądałam się jak dwaj mężczyźni trzymają moje ręce, kolejny lewą nogę a Theo trzyma w dłoniach moją stopę policzył do trzech i wykręcił ją w nie naturalny sposób, zaczęłam nie miłosiernie krzyczeć a przed moimi oczami robiło się ciemno.
-Zayn! Zayn ratuj! -Drugi raz dostałam w twarz
-Zayn. -Stało się, ból był zbyt silny, straciłam przytomność, a moim ostatnim słowem które wypowiedziałam było Zayn.
*Perspektywa Shanazz*
-Co?! -Wrzask Zayna rozniósł się po całym salonie, zasłoniłam ręką usta by nie wydobył się z nich żaden dźwięk.
-Nie mogliśmy nic zrobić, stary. Ich było po prostu za dużo. -Louis rzucił trzymając się za zranioną rękę, Niall już dawno spał jak tylko wpadł do domu po prostu wszedł do pokoju i się w nim zamknął.
-Nie wierzę, czy ty człowieku wiesz co oni jej kurwa mogą zrobić?! -Frustracja Zayna sięgnęła zenitu, Louis widząc to ulotnił się z pomieszczenia w szybkim tempie. Podeszłam do niego i stanęłam tak by zobaczył moją twarz, chłopak spojrzał na mnie po czym wtulił się w zagłębienie mojej szyi.
-Nie zdołałem jej ochronić. -Wyjąkał.
-Nigdy nie zmienimy tego co było, i przeminęło Zayn. -Pogłaskałam go po głowie po czym odsunęłam się od niego. -Ale zawsze mamy wpływ na jutrzejszy dzień. - Uśmiechnęłam się delikatnie, widząc jak Liam wchodzi do domu.
-Zayn? -Chłopak widząc nasze zakłopotanie odezwał się. -Dostałem telefon od Robinsona, nie wygląda to dobrze. -Brunet od razu obrócił się do chłopaka.
-Co mówili. -Spytał.
-Mamy ich znaleźć, a potem dobijemy targu. Oni chcą kasy stary. -Liam odpowiedział podając mu walizkę, chłopaki już po 30 minutach byli gotowi.
-Zaraz! A ja? -Zapytałam oburzona.
-Ty? -Liam się zaśmiał, a ja skrzyżowałam ręce na piersi. -Ok. Harry! -Te słowa wybiły mnie z rytmu. Liam zabiję cię, już po 5 minutach chłopak z burzą loków na głowie zszedł z góry na dół.
-Shanazz się nudzi, zabierz ją gdzieś. -Powiedział po czym zostawił mnie samą z tym, tym.
-Idź na górę i włóż coś seksownego. -Rozkazał.
-Nie. -Stanęłam przy sofie patrząc się jak zamyka drzwi suwakiem.
-Co? -Zdziwiony zbliżył się do mnie, łapiąc mój nadgarstek.
-Powiedziałam że nigdzie z tobą nie jadę. -Nie minęło 5 sekund od wypowiedzianego słowa, a ten sam ból przeszedł moje ciało. Zostałam przyciśnięta do ściany a ucisk na moim nadgarstku zwiększył się, chłopak odgarnął moje włosy po czym złożył kilka mokrych pocałunków na mojej szyi jego usta powędrowały do siniaka z wczoraj. Zaczął odnawiać malinkę którą zrobił mi podświadomie.
-Proszę. -Wyjąkałam próbując się wydostać z jego uścisku. -Proszę, Harry. -Pojedyncza łza spłynęła po mojej twarzy. -Pojadę z tobą. -Przestał.
-Słucham? -Jego usta wciąż były przywarte do siniaka.
-Powiedziałam że z tobą pojadę. -Wypuściłam powietrze które w sobie trzymałam gdy chłopak lekko odsunął się od mojego ciała.
-Masz 5 minut. -Poinformował mnie, szybko wbiegłam na górę zamykając za sobą drzwi szukałam jakiegoś wyjścia z tej sytuacji. Niestety.
Yeah! 4 Rozdział :) Pamiętajcie że możecie znaleźć Shanazz i Melody na Facebooku oraz Twitterze, a jeżeli chcecie założymy im także Ask.Fm :) Prosimy o szczere komentarze, i pozdrawiamy dziewczynę która nie czytając naszego bloga stwierdziła że wszystko co piszemy jest skopiowane z Dangera. Kochamy was i prosimy o komentarze. Cześć x
poniedziałek, 29 lipca 2013
środa, 24 lipca 2013
Three
-Dzieńdobrek skarbie, pora wstawać.
Czułe szeptanie do mojego ucha budzi lepiej i skuteczniej niż mój budzik do którego żywię szczerą nienawiść, mimo że moje oczy były nadal zamknięte Zayn delikatnie wsadził w moją dłoń kubek z gorącom kawą.
-Nie pijam kawy. -Oznajmiłam mu, po czym otworzyłam delikatnie oczy, siedział koło mnie w samych bokserkach i uśmiechał się do mnie szeroko. -Fajnie wyglądasz .
Pierwszy raz spałam w tym domu , było tu rankiem dość zimno, rozejrzałam się po pokoju Zayna, nigdy nie bywałam tu dłużej jak na kilka godzin kiedy mój chłopak musiał coś zabrać , było tu dość schludnie. Nie zaskoczyło mnie nawet kiedy na szafce nocnej zauważyłam nasze zdjęcie, wyglądaliśmy tak słodko, jesteśmy już ze sobą od ponad roku,mimo to że ja mam 17 lat a mój chłopak 22, wiek to tylko liczba.
-Ty też.
Dopiero teraz na siebie spojrzałam, miałam na sobie samą bielizne, na dodatek czarną i koszule Zayna, mimo że nie raz widzieliśmy sie z ukochanym nago, nie nawidziłam kiedy widział mój brzuch., miałam na jego punkcie nie samowite kompleksy. Zarumieniłam sie na co Zayn odpowiedział zoczystym pocałunkiem na moich ustach.
*godzina później*
-Zayn ale to chyba nie tędy jedzie sie do mojego domu, no chyba że sama nie pamiętam jak sie jedzie do.
Powiedziałam po czym dalej opychałam się gorącym tostem z masą Nutelli, musiałam się nieźle na siłować żeby przemycić moje śniadanie do samochodu Zayna. Bettie, bo tak się nazywa jego ukochany samochodzik, jest jego najdroższym skarbem zaraz po mnie, ale sądzę że gdyby tylko Nutella ubrudziła tapicerkę, długo by się do mnie nie odzywał a potem wypominał to przez długie miesiące. Tak też stało się kiedy wylałam cole na Bettie, już myślałam że ze mną zerwie.
-No tak, ale chce cie gdzieś jeszcze zabrać.
Na samo to zdanie zaczęłam się krztusić ,a może to też dlatego że wepchnęłam całego tosta do buzi, Zayn podał mi chusteczkę żebym spokojnie mogła wypluć zawartość mojej buzi, po czym on wyrzucił to za okno. Malik bardzo rzadko mnie gdzieś zabierał, a jeśli już to robił , to zazwyczaj był to spacer po parku, wyjście do Starbucks, lub do lodziarni.
-Wow! Kim jesteś i co zrobiłeś z moim chłopakiem!?
-Jestem zakochanym w tobie kosmitom, dostrzegłem twoją urode z Marsa i postanowiłem sie porwać.-Pocałował mnie w szyje zostawiając gęsiom skórke i mokry ślad.-I zabieram cie do galeri sztuk pięknych.
-Niech zgadne wystawiono tam kolejny obraz twojej mamy?
-Nie... Poprostu chce cie tam zabrać.
-No to ci powiem że sobie niezły dzień wybrałeś.
-No co? Nie cieszysz sie?
-Nie no ciesze... Ale jestem tylko w twojej koszuli.
-Jest wystarczająco długa nie przejmuj sie.
Resztę drugi przesiedziałam po turecku na przednim siedzeniu Bettie i wpatrywałam się w okno, mówiąc że jestem tylko w jego koszuli miałam to na myśli prawie w 100 %, miałam na sobie także oczywiście bieliznę , ale nie posiadałam butów, nie wiem jakim cudem ja wogóle znalazłam się wczoraj w jego mieszkaniu bez butów. Wreszcie dojechaliśmy na miejsce. Musiałam poczekać aż Zayn otworzy mi drzwi, może i mogłam sobie je otworzyć sama ale Zayn lubił czuć się bohatersko, kiedy wreszcie to zrobił wyczłapałam się z jego samochodu. Zabrałam z głowy Malika jego czapke z daszkiem i wygodnie ułożyłam na swojej głowie, ten chwycił mnie rękom w tali i weszliśmy do budynku w którym znajdowała się galeria sztuki, muszę przyznać że nie które obrazy naprawdę były ciekawe i zmuszałam Zayna do zostania przy nich chodź chwile dłużej a nie które były tak wyjątkowo nudne że ledwo na nie spojrzałam i od razu szłam dalej.
-Wiesz co ja skocze do automatu po coś do picia, pewnie po tym doście chce ci sie pić.
-Ty to jesteś kochany.-Pocałowałam go .-Tylko wracaj szybko.
-A ty sie nie oddalaj,m stój przy tym obrazie.
-Jasne jasne...
Zayn na szczęście tego nie usłyszał, nie było go już koło mnie, stałam wpatrując się w przepiękny obraz, przedstawiał wysoką blondynkę ze średniej długości włosami, była obrana w suknie ślubną zabrudzoną krwią, siedziała na ziemi, a na jej kolanach trzymała głowę dość potężnego czarno włosego mężczyzny,miał na sobie ślubny garnitur a na nim kilka raz postrzałowych. Kiedy dokładnie się przyjzałam w lewym dolnym rogu dostrzegłam Patricia Malik. Cholera! Ten obraz namalowała mama Zayna, wiedziałam, dopiero teraz kiedy dobrze się przyjrzałam dojrzałam kolczyki w ucho mężczyzny takie jak zawsze nosił mój chłopak,a na obojczyku dziewczyny spostrzegłam blizn, automatycznie spojrzałam na swój obojczyk. To moja blizna, mama Zayna namalowała jego i mnie! Poczułam na moich biodrach duże dłonie, ale nie wyczułam zapachu mięty zmieszanej z zapachem tytoniu, bo właśnie ten zapach jest charakterystyczny dla miłości mojego życia.
-Masz dla mnie to picie?-Rozpoczęłam.
-Nie, ale jeśli tak bardzo chce ci się pić mogę ci je kupić.
Do mojego ucha szeptał zupełnie obcy głos, chodź chyba wcześniej go słyszałam, ale nie mam pewności. Na moich udach były obce dłonie, które kierowały się powoli pod koszule w której byłam. Wydałam z siebie jęk przerażenia kiedy mężczyzna z jeszcze większą siłą niż to robi Zayn przygwoździł mnie do swojego ciała, stałam sztywno jak słup, nie wiedziałam co się dzieje kim był ten człowiek.Jego ręce powoli kierowały się w stronę mojego biustu a łzy z coraz większą siłą napływały do moich oczu.
-Zostaw moją dziewczynę Robins!
Już po chwili zostałam wręcz wyszarpnięta z rąk oprawcy i zasłonięta ciałem Zayna, był jak moja osobista tarcza lub ochroniarz. W tym momencie już nie był tym słodkim Zaynem z którym się wygłupiałam, teraz był Zaynem który gotowy jest zabić w obronie swojej kobiety,wszystkie jego mięśnie były naprężone, jędnom rękę trzymał na moim boku za sobą drugą na kieszeni z pistoletem.
-Spokojnie Malik, moi ludzie są tu wszędzie, a ty? Jesteś tu sam ze swoją śliczną dziewczyną, szkoda żeby taka piękna dziewczyna musiała zginąć, więc lepiej się pohamuj...
-Czego chcesz?!
-Kasy Malik, kasy. Pamiętaj jedna zasada pożyczania pieniędzy:Zawsze oddawaj je na czas, a ty miałeś to zrobić dwa dni temu, wiec pamiętaj albo kasa albo ta ślicznotka stanie się moją własność.
Puścił do mnie oczko i wyszedł. Po prostu wyszedł, a ja stałam za Zaynem ze łzami w oczach, kiedy tylko odszedł wystarczająco daleko od galerii , nie patrząc na mojego chłopaka, wybuchnęłam płaczem i wybiegłam z budynku , kierowałam się w stronę samochodu, ale jak na zawołanie lunął deszcz, już po kilku sekundach byłam cała mokra, Zayn przyszedł po chwili, otworzył samochód i ruszyliśmy w stronę mojego domu, wiedział że lepiej się teraz nie odzywać.
-Pakujesz się i o 19 widzę ciebie i Shanazz u nas pod domem z ciuchami, spakuj dużo rzeczy nie wiem na ile dni do nas przyjedziecie, musisz być bezpieczna, za wszelką cenę zrozumiałaś?
Zayn spojrzał na mnie na co ja grzecznie pokiwałam w zgodzie, kiedy zatrzymaliśmy się pod moją willą, pocałowałam Zayna i wyszłam z samochodu trzaskając drzwiami chciałam jak najszybciej być w domu. Lecz kiedy odwróciłam się do tyłu coś zwróciło moją uwagę, po drugiej stronie stał mężczyzna którego chyba znałam.
-Zack...? Zack!-Mężczyzna odwrócił się, wiedziałam że to mój starszy brat którego nie widziałam 10 lat. Lecz on zamiast do mnie podbiec wyciągnął pistolet i zaczął we mnie mierzyć.
-Zaaack!
Mój krzyk rozniósł się po całej okolicy, podejrzewam że obudziłam wszystkich mieszkańców, zacisnęłam oczy, lecz kiedy je otworzyłam Zacka nie było, był tylko moim wyobrażeniem. Tylko wyobrażeniem....
*Perspektywa Shanazz*
-Jak to wyjeżdżamy? -Zdziwiona związałam włosy w kucyka i usiadłam obok blondynki, która pakowała swoje rzeczy do walizki coś było nie tak jej ręce drżały a ona była przerażona.
-P, prostu musimy. -Wyjąkała wyrzucając moje rzeczy z szafy pakując je do torby, zdziwiona zaistniałą sytuacją złapałam ją za nadgarstki, płakała. -Melody, co się stało? - Dziewczyna spoglądnęła na mnie swoimi niebieskimi oczami.
-Przepraszam za wszystko. -Wyjąkała zamykając torbę i podając mi ją, spojrzała na zegarek po czym założyła swoje Conversy. Wzięłam głęboki oddech i zeszłam z nią na dół, zaszła do rodziców powiedzieć że jedziemy na obóz na czas nieokreślony wyszłyśmy z domu za trzydzieści piętnasta. Melo wyprowadziła nas za miasto, nie wiem czy ona zwariowała czy być może się czegoś naćpała. Ale coś nie wydaje mi się żeby to był tylko Obóz, ręce się jej trzęsły przez całą drogę do nieznanego miejsca. Aż w końcu doszłyśmy do dużego domu postawionego na poboczu miasta, wokół niego rosły drzewa a sam widok przyprawiał mnie o dreszcze. Dziewczyna śmiało wzięła mnie za rękę prowadząc do domu, nawet nie zawahała się przed wejściem. Po prostu weszła do środka wciąż trzymając mnie za rękę, odłożyła torbę rozglądając się. Pomieszczenie nie było skromne, bogato zdobiony salon, z beżowymi ścianami i brązowymi panelami Melody kazała zdjąć mi buty, więc posłusznie zsunęłam swoje trampki stając boso na zimnej podłodze. Odwróciłam się kiedy zobaczyłam bruneta który stoi naprzeciwko mnie, uśmiechnął się podając mi rękę -Jestem Zayn, a ty ślicznotko? -Zapytał.
-Shanazz. -Sucho odparłam ściskając jego dłoń, ten chłopak był przy mnie ogromny miał postawione na lakier włosy a zapach papierosów i mięty można było wyczuć od razu.
-To mój chłopak. -Melo rzuciła gdy brunet się ode mnie oddalił.
-Słucham? -Wypuściłam powietrze które w sobie trzymałam a chłopak złapał moją przyjaciółkę za rękę. -Słabo mi. -Odparłam zamykając oczy, ciarki przeszły przez moje ciało a świat zawirował.
-Chodź zaprowadzę cię do pokoju gościnnego, odświeżysz się a potem ci wszystko wytłumaczymy. -Chłopak złapał moją torbę a ja pokiwałam głową, weszłam po schodach na górę i otworzyłam brązowe drzwi które były wejściem do pokoju dla gości.
-Czekamy na ciebie na dole. -Uśmiechnął się, pokiwałam głową chwytając bluzkę na ramiączkach i czarne legginsy po czym weszłam do łazienki. Wzięłam szybki prysznic narzucając na siebie wybrane rzeczy, związałam włosy w kucyk i wyszłam z pokoju kierując się ku zejściu do salonu. Poczułam mocne szarpnięcie, uderzyłam plecami w ścianę po czym ktoś zasłonił mi dłonią usta otworzyłam oczy i zauważyłam te zielone oczy.
-Nie krzycz. -Wydyszał, zsuwając moja ramiączko przybliżył swoje usta do mojej szyi po czym zaczął ssać wybrane przez siebie miejsce, zaczęłam się szarpać próbowałam się wyrwać z jego uścisku niestety. Moja mała i słaba postura na to nie pozwalała. Był zbyt silny, miejsce które brunet ssał zaczęło mnie boleć, lekko przygryzł je na koniec przysuwając czoło do mojego. Jego zielone oczy spojrzały na mnie, a ja wystraszona złapałam się za bolące miejsce.
-Jesteś moja ... -Wyszeptał zsuwając gumkę z moich włosów, -Lepiej żeby tego dzisiaj nie widzieli. -Uśmiechnął się zadziornie odsuwając się ode mnie i schodząc na dół, szybko się poprawiłam a w mojej głowie rozbrzmiały jego słowa, jesteś moja.
*4 godziny później, Harry, wpis z pamiętnika*
Teraz jest moja. Tylko moja. I jeżeli ktoś ją dotknie lub skrzywdzi nie będzie żywy, nie ważne czy będzie to Malik czy ta suka, Melody. Shanazz jest moja. Teraz jest już naznaczona.
I mamy 3 rozdział :) Podoba się wam? Przepraszamy że taki krótki wpis z pamiętnika Harrego, ale chyba nie musimy się rozpisywać haha! A więc założyłyśmy dziewczyną Twittera, Ask'a, oraz Facebooka. Także możecie je śledzić na tych portalach bez problemu :)
Kontakt z Shanazz:
Twitter: @Shana_Davies
Kontakt z Melody:
Twitter: @MelodyMcCurtnay
Czułe szeptanie do mojego ucha budzi lepiej i skuteczniej niż mój budzik do którego żywię szczerą nienawiść, mimo że moje oczy były nadal zamknięte Zayn delikatnie wsadził w moją dłoń kubek z gorącom kawą.
-Nie pijam kawy. -Oznajmiłam mu, po czym otworzyłam delikatnie oczy, siedział koło mnie w samych bokserkach i uśmiechał się do mnie szeroko. -Fajnie wyglądasz .
Pierwszy raz spałam w tym domu , było tu rankiem dość zimno, rozejrzałam się po pokoju Zayna, nigdy nie bywałam tu dłużej jak na kilka godzin kiedy mój chłopak musiał coś zabrać , było tu dość schludnie. Nie zaskoczyło mnie nawet kiedy na szafce nocnej zauważyłam nasze zdjęcie, wyglądaliśmy tak słodko, jesteśmy już ze sobą od ponad roku,mimo to że ja mam 17 lat a mój chłopak 22, wiek to tylko liczba.
-Ty też.
Dopiero teraz na siebie spojrzałam, miałam na sobie samą bielizne, na dodatek czarną i koszule Zayna, mimo że nie raz widzieliśmy sie z ukochanym nago, nie nawidziłam kiedy widział mój brzuch., miałam na jego punkcie nie samowite kompleksy. Zarumieniłam sie na co Zayn odpowiedział zoczystym pocałunkiem na moich ustach.
*godzina później*
-Zayn ale to chyba nie tędy jedzie sie do mojego domu, no chyba że sama nie pamiętam jak sie jedzie do.
Powiedziałam po czym dalej opychałam się gorącym tostem z masą Nutelli, musiałam się nieźle na siłować żeby przemycić moje śniadanie do samochodu Zayna. Bettie, bo tak się nazywa jego ukochany samochodzik, jest jego najdroższym skarbem zaraz po mnie, ale sądzę że gdyby tylko Nutella ubrudziła tapicerkę, długo by się do mnie nie odzywał a potem wypominał to przez długie miesiące. Tak też stało się kiedy wylałam cole na Bettie, już myślałam że ze mną zerwie.
-No tak, ale chce cie gdzieś jeszcze zabrać.
Na samo to zdanie zaczęłam się krztusić ,a może to też dlatego że wepchnęłam całego tosta do buzi, Zayn podał mi chusteczkę żebym spokojnie mogła wypluć zawartość mojej buzi, po czym on wyrzucił to za okno. Malik bardzo rzadko mnie gdzieś zabierał, a jeśli już to robił , to zazwyczaj był to spacer po parku, wyjście do Starbucks, lub do lodziarni.
-Wow! Kim jesteś i co zrobiłeś z moim chłopakiem!?
-Jestem zakochanym w tobie kosmitom, dostrzegłem twoją urode z Marsa i postanowiłem sie porwać.-Pocałował mnie w szyje zostawiając gęsiom skórke i mokry ślad.-I zabieram cie do galeri sztuk pięknych.
-Niech zgadne wystawiono tam kolejny obraz twojej mamy?
-Nie... Poprostu chce cie tam zabrać.
-No to ci powiem że sobie niezły dzień wybrałeś.
-No co? Nie cieszysz sie?
-Nie no ciesze... Ale jestem tylko w twojej koszuli.
-Jest wystarczająco długa nie przejmuj sie.
Resztę drugi przesiedziałam po turecku na przednim siedzeniu Bettie i wpatrywałam się w okno, mówiąc że jestem tylko w jego koszuli miałam to na myśli prawie w 100 %, miałam na sobie także oczywiście bieliznę , ale nie posiadałam butów, nie wiem jakim cudem ja wogóle znalazłam się wczoraj w jego mieszkaniu bez butów. Wreszcie dojechaliśmy na miejsce. Musiałam poczekać aż Zayn otworzy mi drzwi, może i mogłam sobie je otworzyć sama ale Zayn lubił czuć się bohatersko, kiedy wreszcie to zrobił wyczłapałam się z jego samochodu. Zabrałam z głowy Malika jego czapke z daszkiem i wygodnie ułożyłam na swojej głowie, ten chwycił mnie rękom w tali i weszliśmy do budynku w którym znajdowała się galeria sztuki, muszę przyznać że nie które obrazy naprawdę były ciekawe i zmuszałam Zayna do zostania przy nich chodź chwile dłużej a nie które były tak wyjątkowo nudne że ledwo na nie spojrzałam i od razu szłam dalej.
-Wiesz co ja skocze do automatu po coś do picia, pewnie po tym doście chce ci sie pić.
-Ty to jesteś kochany.-Pocałowałam go .-Tylko wracaj szybko.
-A ty sie nie oddalaj,m stój przy tym obrazie.
-Jasne jasne...
Zayn na szczęście tego nie usłyszał, nie było go już koło mnie, stałam wpatrując się w przepiękny obraz, przedstawiał wysoką blondynkę ze średniej długości włosami, była obrana w suknie ślubną zabrudzoną krwią, siedziała na ziemi, a na jej kolanach trzymała głowę dość potężnego czarno włosego mężczyzny,miał na sobie ślubny garnitur a na nim kilka raz postrzałowych. Kiedy dokładnie się przyjzałam w lewym dolnym rogu dostrzegłam Patricia Malik. Cholera! Ten obraz namalowała mama Zayna, wiedziałam, dopiero teraz kiedy dobrze się przyjrzałam dojrzałam kolczyki w ucho mężczyzny takie jak zawsze nosił mój chłopak,a na obojczyku dziewczyny spostrzegłam blizn, automatycznie spojrzałam na swój obojczyk. To moja blizna, mama Zayna namalowała jego i mnie! Poczułam na moich biodrach duże dłonie, ale nie wyczułam zapachu mięty zmieszanej z zapachem tytoniu, bo właśnie ten zapach jest charakterystyczny dla miłości mojego życia.
-Masz dla mnie to picie?-Rozpoczęłam.
-Nie, ale jeśli tak bardzo chce ci się pić mogę ci je kupić.
Do mojego ucha szeptał zupełnie obcy głos, chodź chyba wcześniej go słyszałam, ale nie mam pewności. Na moich udach były obce dłonie, które kierowały się powoli pod koszule w której byłam. Wydałam z siebie jęk przerażenia kiedy mężczyzna z jeszcze większą siłą niż to robi Zayn przygwoździł mnie do swojego ciała, stałam sztywno jak słup, nie wiedziałam co się dzieje kim był ten człowiek.Jego ręce powoli kierowały się w stronę mojego biustu a łzy z coraz większą siłą napływały do moich oczu.
-Zostaw moją dziewczynę Robins!
Już po chwili zostałam wręcz wyszarpnięta z rąk oprawcy i zasłonięta ciałem Zayna, był jak moja osobista tarcza lub ochroniarz. W tym momencie już nie był tym słodkim Zaynem z którym się wygłupiałam, teraz był Zaynem który gotowy jest zabić w obronie swojej kobiety,wszystkie jego mięśnie były naprężone, jędnom rękę trzymał na moim boku za sobą drugą na kieszeni z pistoletem.
-Spokojnie Malik, moi ludzie są tu wszędzie, a ty? Jesteś tu sam ze swoją śliczną dziewczyną, szkoda żeby taka piękna dziewczyna musiała zginąć, więc lepiej się pohamuj...
-Czego chcesz?!
-Kasy Malik, kasy. Pamiętaj jedna zasada pożyczania pieniędzy:Zawsze oddawaj je na czas, a ty miałeś to zrobić dwa dni temu, wiec pamiętaj albo kasa albo ta ślicznotka stanie się moją własność.
Puścił do mnie oczko i wyszedł. Po prostu wyszedł, a ja stałam za Zaynem ze łzami w oczach, kiedy tylko odszedł wystarczająco daleko od galerii , nie patrząc na mojego chłopaka, wybuchnęłam płaczem i wybiegłam z budynku , kierowałam się w stronę samochodu, ale jak na zawołanie lunął deszcz, już po kilku sekundach byłam cała mokra, Zayn przyszedł po chwili, otworzył samochód i ruszyliśmy w stronę mojego domu, wiedział że lepiej się teraz nie odzywać.
-Pakujesz się i o 19 widzę ciebie i Shanazz u nas pod domem z ciuchami, spakuj dużo rzeczy nie wiem na ile dni do nas przyjedziecie, musisz być bezpieczna, za wszelką cenę zrozumiałaś?
Zayn spojrzał na mnie na co ja grzecznie pokiwałam w zgodzie, kiedy zatrzymaliśmy się pod moją willą, pocałowałam Zayna i wyszłam z samochodu trzaskając drzwiami chciałam jak najszybciej być w domu. Lecz kiedy odwróciłam się do tyłu coś zwróciło moją uwagę, po drugiej stronie stał mężczyzna którego chyba znałam.
-Zack...? Zack!-Mężczyzna odwrócił się, wiedziałam że to mój starszy brat którego nie widziałam 10 lat. Lecz on zamiast do mnie podbiec wyciągnął pistolet i zaczął we mnie mierzyć.
-Zaaack!
Mój krzyk rozniósł się po całej okolicy, podejrzewam że obudziłam wszystkich mieszkańców, zacisnęłam oczy, lecz kiedy je otworzyłam Zacka nie było, był tylko moim wyobrażeniem. Tylko wyobrażeniem....
*Perspektywa Shanazz*
-Jak to wyjeżdżamy? -Zdziwiona związałam włosy w kucyka i usiadłam obok blondynki, która pakowała swoje rzeczy do walizki coś było nie tak jej ręce drżały a ona była przerażona.
-P, prostu musimy. -Wyjąkała wyrzucając moje rzeczy z szafy pakując je do torby, zdziwiona zaistniałą sytuacją złapałam ją za nadgarstki, płakała. -Melody, co się stało? - Dziewczyna spoglądnęła na mnie swoimi niebieskimi oczami.
-Przepraszam za wszystko. -Wyjąkała zamykając torbę i podając mi ją, spojrzała na zegarek po czym założyła swoje Conversy. Wzięłam głęboki oddech i zeszłam z nią na dół, zaszła do rodziców powiedzieć że jedziemy na obóz na czas nieokreślony wyszłyśmy z domu za trzydzieści piętnasta. Melo wyprowadziła nas za miasto, nie wiem czy ona zwariowała czy być może się czegoś naćpała. Ale coś nie wydaje mi się żeby to był tylko Obóz, ręce się jej trzęsły przez całą drogę do nieznanego miejsca. Aż w końcu doszłyśmy do dużego domu postawionego na poboczu miasta, wokół niego rosły drzewa a sam widok przyprawiał mnie o dreszcze. Dziewczyna śmiało wzięła mnie za rękę prowadząc do domu, nawet nie zawahała się przed wejściem. Po prostu weszła do środka wciąż trzymając mnie za rękę, odłożyła torbę rozglądając się. Pomieszczenie nie było skromne, bogato zdobiony salon, z beżowymi ścianami i brązowymi panelami Melody kazała zdjąć mi buty, więc posłusznie zsunęłam swoje trampki stając boso na zimnej podłodze. Odwróciłam się kiedy zobaczyłam bruneta który stoi naprzeciwko mnie, uśmiechnął się podając mi rękę -Jestem Zayn, a ty ślicznotko? -Zapytał.
-Shanazz. -Sucho odparłam ściskając jego dłoń, ten chłopak był przy mnie ogromny miał postawione na lakier włosy a zapach papierosów i mięty można było wyczuć od razu.
-To mój chłopak. -Melo rzuciła gdy brunet się ode mnie oddalił.
-Słucham? -Wypuściłam powietrze które w sobie trzymałam a chłopak złapał moją przyjaciółkę za rękę. -Słabo mi. -Odparłam zamykając oczy, ciarki przeszły przez moje ciało a świat zawirował.
-Chodź zaprowadzę cię do pokoju gościnnego, odświeżysz się a potem ci wszystko wytłumaczymy. -Chłopak złapał moją torbę a ja pokiwałam głową, weszłam po schodach na górę i otworzyłam brązowe drzwi które były wejściem do pokoju dla gości.
-Czekamy na ciebie na dole. -Uśmiechnął się, pokiwałam głową chwytając bluzkę na ramiączkach i czarne legginsy po czym weszłam do łazienki. Wzięłam szybki prysznic narzucając na siebie wybrane rzeczy, związałam włosy w kucyk i wyszłam z pokoju kierując się ku zejściu do salonu. Poczułam mocne szarpnięcie, uderzyłam plecami w ścianę po czym ktoś zasłonił mi dłonią usta otworzyłam oczy i zauważyłam te zielone oczy.
-Nie krzycz. -Wydyszał, zsuwając moja ramiączko przybliżył swoje usta do mojej szyi po czym zaczął ssać wybrane przez siebie miejsce, zaczęłam się szarpać próbowałam się wyrwać z jego uścisku niestety. Moja mała i słaba postura na to nie pozwalała. Był zbyt silny, miejsce które brunet ssał zaczęło mnie boleć, lekko przygryzł je na koniec przysuwając czoło do mojego. Jego zielone oczy spojrzały na mnie, a ja wystraszona złapałam się za bolące miejsce.
-Jesteś moja ... -Wyszeptał zsuwając gumkę z moich włosów, -Lepiej żeby tego dzisiaj nie widzieli. -Uśmiechnął się zadziornie odsuwając się ode mnie i schodząc na dół, szybko się poprawiłam a w mojej głowie rozbrzmiały jego słowa, jesteś moja.
*4 godziny później, Harry, wpis z pamiętnika*
Teraz jest moja. Tylko moja. I jeżeli ktoś ją dotknie lub skrzywdzi nie będzie żywy, nie ważne czy będzie to Malik czy ta suka, Melody. Shanazz jest moja. Teraz jest już naznaczona.
I mamy 3 rozdział :) Podoba się wam? Przepraszamy że taki krótki wpis z pamiętnika Harrego, ale chyba nie musimy się rozpisywać haha! A więc założyłyśmy dziewczyną Twittera, Ask'a, oraz Facebooka. Także możecie je śledzić na tych portalach bez problemu :)
Kontakt z Shanazz:
Twitter: @Shana_Davies
Kontakt z Melody:
Twitter: @MelodyMcCurtnay
sobota, 20 lipca 2013
Two
*perspektywa Melody*
-Ty jesteś totalnym idiotą czy tylko udajesz?!-Naskoczyłam na Zayna gdy tylko znalazłam sie razem z nim poza sklepem, chłopak już otwierał usta żeby sie usprawiedliwić jednak ja nie dałam mu na to szansy.-Wiesz co odpowiem za ciebie. Ty jesteś idiotą! Prosiłam cie żebyśmy jej w to nie wciągali! Sama wiem jaki to ból! Myślałam że moge ci zaufać ale nie! Idziemy po lody-Niall, idziemy po ciuchy... A z resztą! Czy ty naprawde jesteś aż tak głupi! Otóż tak jesteś! Mam cie dosyć!
Z łzami w oczach jeszcze przez chwile sie na niego patrzyłam, wyglądał jakby moje słowa wogóle go nie dotyczyły, Zayn może i jest nadopiekuńczy ale czasem mnie strasznie irytuje tym że olewa moje zdanie, to jest poprostu wkurwiające. Odwróciłam sie na pięcie i weszłam do sklepu, wzrokiem szukałam Shanazz, gdy wreszcie ją znalazłam chciałam do niej iść, ale niestety, moje ciało zostało z nie wiarygodną siłą przyciągnięte do innego ciała, tak mocno że podczas zetknięcia poczułam ból w plecach. Duże silne ręce zostały zkrzyżowane na mojej klatce piersiowej by wreszcie dłonie mogły mocno trzymać moje ramiona,od razu poczułam ten odrażający zapach papierosów, z całej siły próbowałam mu sie wyrwać, ale moja w porównaniu z jego była jak siła mrówki i słonia, nawet nie drgnełam mimo że kopałam i waliłam.
-Robie to żeby cie chronić...-Szeptanie Zayna do mojego ucha wywołało u mnie natychmiastową gęsiom skórke.- Zrozum to wreszcie kobieto, gdyby coś ci sie stało zabiłbym sie, nie pozwole żeby ktoś ci coś zrobił... Jesteś moją perełkom...
Wiedziałam że słowa Zayna są szczere, nigdy mnie nie okłamał i to dosłownie NIGDY. Jestem z tym wariatem już ponad półtora roku i nigdy nie zostałam przez niego okłamana, nawet jeśli to miałoby mnie zranić. Chciałam sie do niego odwrócić przodem, mój chłopak chyba to wyczuł ponieważ poluźnił uścisk i mocno mnie obkręcił i z całej siły przytulił mnie do siebie co na chwile zabrało mi zdolnośc oddychania, ten chłopak nie kontroluje swojej siły. Jego duże silne ręce teraz delikatnie masowały mnie po plecach, nie byłam na tyle wysoka aby połążyć mu głowe na ramieniu ponieważ przy Zaynie wyglądam dosłownie śmiesznie nisko.
-Skarbie kocham cie...-Powiedział po czym pocałował mnie w czubek głowy.
-Ja ciebie też kocham Zayni.
Delikatnie i powoli mnie od siebie odsunął, ale tylko na kilka centymetrów, tak żeby mógł spojrzeć mi w oczy jedną rękę trzymał na moim biodrze , natomiast drugą rękom podniósł mój podbródek by po chwili złożyć na moich ustach soczysty pocałunek. Już otworzyłam usta by mu coś powiedzieć, ale zauważyłam jak Harry idzie do Shany, nie no jeszcze tego pojeba brakowało! Nie ma na tym świecie osoby której bym bardziej nienawidziła, oczywiście z racji tego że jest przyjacielem Zayn muszę udawać że go lubię. Już ruszałam w jego stronę żeby powstrzymać go przed spotkaniem z moją ukochaną przyjaciółką, gdy nagle poczułam duże silne dłonie na moich biodrach, nawet nie wiem kiedy znaleźliśmy się nadzy w przymierzalni, poznając się ,,dogłębniej". Sex,czyli jedna z rzeczy które Zayn kocha najbardziej, kiedyś kochaliśmy się tak często , że nawet myślałam że jest ze mną tylko dlatego,ale potem zaczęły się te jego napady zazdrości o byle co i nad opiekuńczość. Pogrążeni w rozkoszy straciliśmy totalnie rachubę czasu, kiedy wyszliśmy z przebieralni zostawiając po sobie małą prezerwatywę w rogu, okazało się że spędziliśmy tam dobrą godzinę. Modliłam się tylko w duchu, żeby Shanazz nie gadała z Harrym, żeby jej nic o mnie nie powiedział, żeby nie zauważyła mnie z Zaynem i żeby mnie o nic nie wypytywała, ale niestety nie wszystkie marzenia się spełniają. Zayn przyciągnął mnie do siebie za pośladki, zostawił na mojej szyi czerwoną malutką malinkę za uchem , pocałował mnie odszedł trzymając rękę na kieszeni w której trzymał pistolet. Skąd wiem w której? Gdy ubieraliśmy się pośpiesznie w przymierzalni wypadła mu spluwa, szybko schował ją do prawej kieszeni udając że to nie miało miejsca. Narobił mi kolejne dwa zmartwienia, wiedziałam że szli na kolejną strzelaninę, bałam się czy wyjdą z tego żywi, ale jeszcze bardziej się bałam że Shana zauważy malinkę za moim uchem... Po moim ciele jeszcze rozchodziły się drgawki po wcześniejszej fali rozkoszy, ale zignorowałam to, zaczęłam się rozglądać w poszukiwaniu przyjaciółki. Znalazłam ją na jednej z ławek, siedziała ze spuszczoną głową, gdy do niej podeszłam nawet na mnie nie spojrzała, dopiero gdy lekko dotknęłam ją w ramie spojrzała na mnie, czy ona ma łzy w oczach?! Boże ona się całą trzęsie, co ten sukinsyn jej zrobił!?
*perspektywa Harrego*
-Dziewczyna jest moja. -Burknąłem klepiąc Nialla po plecach.
-Stary, właśnie otarłeś się o śmierć. -Louis przekręcił głowę w prawo, a potem w lewo.
-Pojebało cię stary?! -Zayn wparował do naszego skromnego domku w lesie.
-Nie wiem o czym mówisz. -Zadrwiłem.
-Mówię że będę miał opierdol stary, a wiesz jakie sceny urządza mi Melo gdy jest wkurwiona. -Zayn chrząknął opadając na kanapę.
-Przestańcie pierdolić. Trzeba ogarnąć sprawę z The Cumblers znowu wkroczyli na nasz teren, i z tego co wiem to znowu się podpierdalają do Zayna. -Liam krążył po pokoju a ja starałem się pozbierać myśli, Cumblersi to gang który nie ma prawa tak po protu wpieprzyć się na nasz teren mieliśmy z nimi porachunki więc wątpię żeby znów chcieli zaczynać niepotrzebną wojnę.
-Kurwa. -Zayn klną a my zwróciliśmy się w jego stronę.
-Co jest najmłodszy? -Louis zatrzepotał rzęsami jak mała dziewczynka.
-Melody dzwoni. -Pokręcił głową odbierając telefon.
*Perspektywa Zayna*
-Tak najdroższa? -Niepewnie się odezwałem.
-Czyś ty kurwa oszalał! Zajebię cię Zayn, normalnie kurwa nie żyjesz jestem tak wkurwiona że jak wpadnę zaraz do was to zobaczysz że jednak kod do broni mojego ojca nic nie daje. Jestem kurwa pewna, że wypierdolę cię w kosmos! -Wykrzyczała rozłączając się, kolory odpłynęły mi z twarzy a chłopcy gwałtowanie się zerwali chowając jakiekolwiek bronie palne do pudełek, Niall wpisał kod i biblioteczka się przesunęła. Harry i Liam pochowali wszystko i zasunęli ją powrotem, ja siedziałem i zastanawiałem się o co mogło jej chodzić. Zadawałem sobie mnóstwo pytań, aż w końcu usłyszałem trzask drzwi. Podnosząc się i obracając zobaczyłem Melody która z pistoletem w kieszeni szła w moją stronę, broń w posiadaniu tej kobiety to samo zło natychmiast ją zatrzymałem łapiąc ją za ręce.
-Puść mnie. -odezwała się próbując wyrwać nadgarstki z moich rąk. -Zayn, puść mnie! -Szarpała się mocniej ale niestety mój ucisk był zbyt mocny.
-Powiedz o co chodzi. -Odezwałem się, dziewczyna widocznie obrażona tym pytaniem w końcu wyrwała się z mojego uścisku.
-Czyli słynny Zayn Malik nie wie o co chodzi? No tak, bo bez powodu uprawiałeś ze mną seks w przebieralni? Niech zgadnę! A może święty Harry Styles cię o to poprosił?! Na prawdę kochałeś się ze mną ze względu na niego?! -Dziewczyna stała przede mną a z jej oczu zaczęły wypływać łzy, jestem chujem teraz to wiem. Tylko ja potrafię doprowadzić swoją dziewczynę do łez, i to z tak błahego powodu. -Czy ty na prawdę myślisz że jestem tak głupia? Prosiłam cię. Prosiłam cię kurwa żebyś nie wciągał w to Shanaz! Wiesz w jakim ona jest teraz stanie?! Przestała mówić. Zresztą co cię to obchodzi, prawda? -Zadrwiła ze mnie.
-Nie przeciągaj struny. -Burknąłem widząc co robi ze swoją ręką, ta dziewczyna nie tylko była szalona ale także totalnie wstawiona alkohol było czuć na kilometr.
-Przestań pierdolić Malik, teraz to już nie ma znaczenia. Gdzie jest ten chuj? -Dziewczyna wbiegła po schodach na górę, a ja zaraz za nią trzeba tej kobiecie zabrać broń! Melo wbiegła do pokoju Harrego obijając się o ściany.
-Ty pierdolony dupku. -Wyburczała kierując broń w jego stronę, chłopak widząc dziewczynę od razu wstał podnosząc ręce do góry.
-Melody, chyba nie chcesz tego żałować. -Przekręcił głowę w lewą stronę a ja próbowałem bezszelestnie podejść do dziewczyny.
-Jedyne czego mogę żałować to fakt że zaprosiłam Shanazz do siebie do Londynu, a twój pogrzeb będę oglądać z uśmiechem na twarzy. -Blondynka odblokowała broń, Harry popatrzał się na mnie zdecydowanym wzrokiem. Gdy byłem już zdecydowanie blisko podbiegłem wyrywając jej broń z ręki.
-No stary masz refleks, -Hazz wskazał na mnie siadając na kanapę, blondynka w tym czasie zaczęła się śmiać zdezorientowani tym wszystkim spojrzeliśmy na siebie. Po czym na nią.
-Idioci, myśleliście że tak po prostu przyjdę tu do was z pistoletem? -Zaśmiała się rozpinając rozporek od swoich spodni.
-Na seks ci się zebrało? -Harry się zaśmiał, ale po chwili uśmiech znikł mu z twarzy. Melody wyciągnęła ze swoich spodni malutki pistolet.
-Melo kochanie odłóż to. -Przybliżyłem się do niej.
-Pojebało? Będę się głośno śmiać na waszym pogrzebie. -Blondynka nacisnęła spust a ja zaśmiałem się widząc jak Liam podchodzi i odbiera jej pistolet, a Niall mocno uciska ją w granicach Talii.
*2 godziny później*
-Ja ... przepraszam. - Melody kolejny raz wybuchła płaczem siedząc na moich kolanach, dość długi czas zajęło mi zgarnięcie jej w całość. A gdy mi się udało wreszcie wytrzeźwiała i wybuchła płaczem.
-Ciiii, wszystko okej. -Głaskałem ją po głowie przytulając do swojego torsu.
-Byłam piana, nie wiedziałam co robię. -Otarła łzy odsuwając się ode mnie.
-Dalej jesteś, teraz tylko trochę wytrzeźwiałaś. -Zaśmiałem się całując ją w czoło, blondynka oburzona tymi słowami skrzyżowała ręce na piersi. -Ja po prostu byłam w stanie ... -Zastanawiała się chwilę po czym naburmuszona zrezygnowała.
-Kocham cię we wszystkich stanach. -Pocałowałem czubek jej nosa i odłożyłem ją powrotem na łóżko, dziewczyna wlazła pod pierzynę przesuwając się by zrobić mi miejsce. Położyłem się obok niej obejmując mój najdroższy skarb, -Kocham cię. -Wyszeptałem jej do ucha magiczne dwa słowa.
-Ja ciebie te skarbie, ale musisz mnie przed 6 odwieść do domu. Akurat wtedy wszyscy śpią. -Splotła nasze palce uśmiechając się.
-Kolejny dzień, kolejne zasuwaj stary! -Wziąłem głęboki oddech a melody zaśmiała się zamykając oczy, właśnie tego było mi trzeba. Spokojny sen z moją ukochaną.
MAMY ROZDZIAŁ! Przepraszamy że tak długo, no ale wiecie ... my mamy takie CRAZY LIFE. haha! Prosimy was o komentarze, no i oczywiście w trzecim rozdziale zobaczycie wpis Harrego z jego Pamiętnika! Tak moi drodzy :) BĘDZIE SIĘ DZIAŁO : DD ~ Gela&Shawty
-Ty jesteś totalnym idiotą czy tylko udajesz?!-Naskoczyłam na Zayna gdy tylko znalazłam sie razem z nim poza sklepem, chłopak już otwierał usta żeby sie usprawiedliwić jednak ja nie dałam mu na to szansy.-Wiesz co odpowiem za ciebie. Ty jesteś idiotą! Prosiłam cie żebyśmy jej w to nie wciągali! Sama wiem jaki to ból! Myślałam że moge ci zaufać ale nie! Idziemy po lody-Niall, idziemy po ciuchy... A z resztą! Czy ty naprawde jesteś aż tak głupi! Otóż tak jesteś! Mam cie dosyć!
Z łzami w oczach jeszcze przez chwile sie na niego patrzyłam, wyglądał jakby moje słowa wogóle go nie dotyczyły, Zayn może i jest nadopiekuńczy ale czasem mnie strasznie irytuje tym że olewa moje zdanie, to jest poprostu wkurwiające. Odwróciłam sie na pięcie i weszłam do sklepu, wzrokiem szukałam Shanazz, gdy wreszcie ją znalazłam chciałam do niej iść, ale niestety, moje ciało zostało z nie wiarygodną siłą przyciągnięte do innego ciała, tak mocno że podczas zetknięcia poczułam ból w plecach. Duże silne ręce zostały zkrzyżowane na mojej klatce piersiowej by wreszcie dłonie mogły mocno trzymać moje ramiona,od razu poczułam ten odrażający zapach papierosów, z całej siły próbowałam mu sie wyrwać, ale moja w porównaniu z jego była jak siła mrówki i słonia, nawet nie drgnełam mimo że kopałam i waliłam.
-Robie to żeby cie chronić...-Szeptanie Zayna do mojego ucha wywołało u mnie natychmiastową gęsiom skórke.- Zrozum to wreszcie kobieto, gdyby coś ci sie stało zabiłbym sie, nie pozwole żeby ktoś ci coś zrobił... Jesteś moją perełkom...
Wiedziałam że słowa Zayna są szczere, nigdy mnie nie okłamał i to dosłownie NIGDY. Jestem z tym wariatem już ponad półtora roku i nigdy nie zostałam przez niego okłamana, nawet jeśli to miałoby mnie zranić. Chciałam sie do niego odwrócić przodem, mój chłopak chyba to wyczuł ponieważ poluźnił uścisk i mocno mnie obkręcił i z całej siły przytulił mnie do siebie co na chwile zabrało mi zdolnośc oddychania, ten chłopak nie kontroluje swojej siły. Jego duże silne ręce teraz delikatnie masowały mnie po plecach, nie byłam na tyle wysoka aby połążyć mu głowe na ramieniu ponieważ przy Zaynie wyglądam dosłownie śmiesznie nisko.
-Skarbie kocham cie...-Powiedział po czym pocałował mnie w czubek głowy.
-Ja ciebie też kocham Zayni.
Delikatnie i powoli mnie od siebie odsunął, ale tylko na kilka centymetrów, tak żeby mógł spojrzeć mi w oczy jedną rękę trzymał na moim biodrze , natomiast drugą rękom podniósł mój podbródek by po chwili złożyć na moich ustach soczysty pocałunek. Już otworzyłam usta by mu coś powiedzieć, ale zauważyłam jak Harry idzie do Shany, nie no jeszcze tego pojeba brakowało! Nie ma na tym świecie osoby której bym bardziej nienawidziła, oczywiście z racji tego że jest przyjacielem Zayn muszę udawać że go lubię. Już ruszałam w jego stronę żeby powstrzymać go przed spotkaniem z moją ukochaną przyjaciółką, gdy nagle poczułam duże silne dłonie na moich biodrach, nawet nie wiem kiedy znaleźliśmy się nadzy w przymierzalni, poznając się ,,dogłębniej". Sex,czyli jedna z rzeczy które Zayn kocha najbardziej, kiedyś kochaliśmy się tak często , że nawet myślałam że jest ze mną tylko dlatego,ale potem zaczęły się te jego napady zazdrości o byle co i nad opiekuńczość. Pogrążeni w rozkoszy straciliśmy totalnie rachubę czasu, kiedy wyszliśmy z przebieralni zostawiając po sobie małą prezerwatywę w rogu, okazało się że spędziliśmy tam dobrą godzinę. Modliłam się tylko w duchu, żeby Shanazz nie gadała z Harrym, żeby jej nic o mnie nie powiedział, żeby nie zauważyła mnie z Zaynem i żeby mnie o nic nie wypytywała, ale niestety nie wszystkie marzenia się spełniają. Zayn przyciągnął mnie do siebie za pośladki, zostawił na mojej szyi czerwoną malutką malinkę za uchem , pocałował mnie odszedł trzymając rękę na kieszeni w której trzymał pistolet. Skąd wiem w której? Gdy ubieraliśmy się pośpiesznie w przymierzalni wypadła mu spluwa, szybko schował ją do prawej kieszeni udając że to nie miało miejsca. Narobił mi kolejne dwa zmartwienia, wiedziałam że szli na kolejną strzelaninę, bałam się czy wyjdą z tego żywi, ale jeszcze bardziej się bałam że Shana zauważy malinkę za moim uchem... Po moim ciele jeszcze rozchodziły się drgawki po wcześniejszej fali rozkoszy, ale zignorowałam to, zaczęłam się rozglądać w poszukiwaniu przyjaciółki. Znalazłam ją na jednej z ławek, siedziała ze spuszczoną głową, gdy do niej podeszłam nawet na mnie nie spojrzała, dopiero gdy lekko dotknęłam ją w ramie spojrzała na mnie, czy ona ma łzy w oczach?! Boże ona się całą trzęsie, co ten sukinsyn jej zrobił!?
*perspektywa Harrego*
-Dziewczyna jest moja. -Burknąłem klepiąc Nialla po plecach.
-Stary, właśnie otarłeś się o śmierć. -Louis przekręcił głowę w prawo, a potem w lewo.
-Pojebało cię stary?! -Zayn wparował do naszego skromnego domku w lesie.
-Nie wiem o czym mówisz. -Zadrwiłem.
-Mówię że będę miał opierdol stary, a wiesz jakie sceny urządza mi Melo gdy jest wkurwiona. -Zayn chrząknął opadając na kanapę.
-Przestańcie pierdolić. Trzeba ogarnąć sprawę z The Cumblers znowu wkroczyli na nasz teren, i z tego co wiem to znowu się podpierdalają do Zayna. -Liam krążył po pokoju a ja starałem się pozbierać myśli, Cumblersi to gang który nie ma prawa tak po protu wpieprzyć się na nasz teren mieliśmy z nimi porachunki więc wątpię żeby znów chcieli zaczynać niepotrzebną wojnę.
-Kurwa. -Zayn klną a my zwróciliśmy się w jego stronę.
-Co jest najmłodszy? -Louis zatrzepotał rzęsami jak mała dziewczynka.
-Melody dzwoni. -Pokręcił głową odbierając telefon.
*Perspektywa Zayna*
-Tak najdroższa? -Niepewnie się odezwałem.
-Czyś ty kurwa oszalał! Zajebię cię Zayn, normalnie kurwa nie żyjesz jestem tak wkurwiona że jak wpadnę zaraz do was to zobaczysz że jednak kod do broni mojego ojca nic nie daje. Jestem kurwa pewna, że wypierdolę cię w kosmos! -Wykrzyczała rozłączając się, kolory odpłynęły mi z twarzy a chłopcy gwałtowanie się zerwali chowając jakiekolwiek bronie palne do pudełek, Niall wpisał kod i biblioteczka się przesunęła. Harry i Liam pochowali wszystko i zasunęli ją powrotem, ja siedziałem i zastanawiałem się o co mogło jej chodzić. Zadawałem sobie mnóstwo pytań, aż w końcu usłyszałem trzask drzwi. Podnosząc się i obracając zobaczyłem Melody która z pistoletem w kieszeni szła w moją stronę, broń w posiadaniu tej kobiety to samo zło natychmiast ją zatrzymałem łapiąc ją za ręce.
-Puść mnie. -odezwała się próbując wyrwać nadgarstki z moich rąk. -Zayn, puść mnie! -Szarpała się mocniej ale niestety mój ucisk był zbyt mocny.
-Powiedz o co chodzi. -Odezwałem się, dziewczyna widocznie obrażona tym pytaniem w końcu wyrwała się z mojego uścisku.
-Czyli słynny Zayn Malik nie wie o co chodzi? No tak, bo bez powodu uprawiałeś ze mną seks w przebieralni? Niech zgadnę! A może święty Harry Styles cię o to poprosił?! Na prawdę kochałeś się ze mną ze względu na niego?! -Dziewczyna stała przede mną a z jej oczu zaczęły wypływać łzy, jestem chujem teraz to wiem. Tylko ja potrafię doprowadzić swoją dziewczynę do łez, i to z tak błahego powodu. -Czy ty na prawdę myślisz że jestem tak głupia? Prosiłam cię. Prosiłam cię kurwa żebyś nie wciągał w to Shanaz! Wiesz w jakim ona jest teraz stanie?! Przestała mówić. Zresztą co cię to obchodzi, prawda? -Zadrwiła ze mnie.
-Nie przeciągaj struny. -Burknąłem widząc co robi ze swoją ręką, ta dziewczyna nie tylko była szalona ale także totalnie wstawiona alkohol było czuć na kilometr.
-Przestań pierdolić Malik, teraz to już nie ma znaczenia. Gdzie jest ten chuj? -Dziewczyna wbiegła po schodach na górę, a ja zaraz za nią trzeba tej kobiecie zabrać broń! Melo wbiegła do pokoju Harrego obijając się o ściany.
-Ty pierdolony dupku. -Wyburczała kierując broń w jego stronę, chłopak widząc dziewczynę od razu wstał podnosząc ręce do góry.
-Melody, chyba nie chcesz tego żałować. -Przekręcił głowę w lewą stronę a ja próbowałem bezszelestnie podejść do dziewczyny.
-Jedyne czego mogę żałować to fakt że zaprosiłam Shanazz do siebie do Londynu, a twój pogrzeb będę oglądać z uśmiechem na twarzy. -Blondynka odblokowała broń, Harry popatrzał się na mnie zdecydowanym wzrokiem. Gdy byłem już zdecydowanie blisko podbiegłem wyrywając jej broń z ręki.
-No stary masz refleks, -Hazz wskazał na mnie siadając na kanapę, blondynka w tym czasie zaczęła się śmiać zdezorientowani tym wszystkim spojrzeliśmy na siebie. Po czym na nią.
-Idioci, myśleliście że tak po prostu przyjdę tu do was z pistoletem? -Zaśmiała się rozpinając rozporek od swoich spodni.
-Na seks ci się zebrało? -Harry się zaśmiał, ale po chwili uśmiech znikł mu z twarzy. Melody wyciągnęła ze swoich spodni malutki pistolet.
-Melo kochanie odłóż to. -Przybliżyłem się do niej.
-Pojebało? Będę się głośno śmiać na waszym pogrzebie. -Blondynka nacisnęła spust a ja zaśmiałem się widząc jak Liam podchodzi i odbiera jej pistolet, a Niall mocno uciska ją w granicach Talii.
*2 godziny później*
-Ja ... przepraszam. - Melody kolejny raz wybuchła płaczem siedząc na moich kolanach, dość długi czas zajęło mi zgarnięcie jej w całość. A gdy mi się udało wreszcie wytrzeźwiała i wybuchła płaczem.
-Ciiii, wszystko okej. -Głaskałem ją po głowie przytulając do swojego torsu.
-Byłam piana, nie wiedziałam co robię. -Otarła łzy odsuwając się ode mnie.
-Dalej jesteś, teraz tylko trochę wytrzeźwiałaś. -Zaśmiałem się całując ją w czoło, blondynka oburzona tymi słowami skrzyżowała ręce na piersi. -Ja po prostu byłam w stanie ... -Zastanawiała się chwilę po czym naburmuszona zrezygnowała.
-Kocham cię we wszystkich stanach. -Pocałowałem czubek jej nosa i odłożyłem ją powrotem na łóżko, dziewczyna wlazła pod pierzynę przesuwając się by zrobić mi miejsce. Położyłem się obok niej obejmując mój najdroższy skarb, -Kocham cię. -Wyszeptałem jej do ucha magiczne dwa słowa.
-Ja ciebie te skarbie, ale musisz mnie przed 6 odwieść do domu. Akurat wtedy wszyscy śpią. -Splotła nasze palce uśmiechając się.
-Kolejny dzień, kolejne zasuwaj stary! -Wziąłem głęboki oddech a melody zaśmiała się zamykając oczy, właśnie tego było mi trzeba. Spokojny sen z moją ukochaną.
MAMY ROZDZIAŁ! Przepraszamy że tak długo, no ale wiecie ... my mamy takie CRAZY LIFE. haha! Prosimy was o komentarze, no i oczywiście w trzecim rozdziale zobaczycie wpis Harrego z jego Pamiętnika! Tak moi drodzy :) BĘDZIE SIĘ DZIAŁO : DD ~ Gela&Shawty
piątek, 12 lipca 2013
One
*Perspektywa Melody*
Obudził mnie głośny hałas rozchodzący się po moim pokoju, przez szklane wyjście na balkon widziałam jasne światło latarki. No tak. Mój ukochany nie mógł sobie wybrać lepszej godziny niż, tak właściwie która jest godzina? Wzięłam do ręki mojego Iphona, 4:13, no tak on chyba nigdy nie śpi. Leniwie wyczłapałam się z łóżka kiedy po raz kolejny usłyszałam rzut kamieniem o moje okno, spojrzałam na siebie, byłam w sporo za dużej koszulce z Chalsea Londyn i majtkach, jakoś nie ciągnęło mnie do spania w staniku. Wzięłam głęboki oddech i otworzyłam drzwi na balkon.
-Cześć Melody.-Usłyszałam cichy szept, na dworze było tak ciemno że mimo jasnego światła latarki nie zdołałam dojrzeć ukochanego.
-Cześć Zayn.-Odpowiedziałam także szeptem, nie chciałam aby ktoś z domowników usłyszał że z kimś rozmawiam, nikt nie wiedział o mnie i o Zaynie, z wyjątkiem naszych przyjaciół i moich babć.
Tylko moim babcią mogłam zaufać, matka mojej mamy jest wariatką i siedzi w zakładzie psychiatrycznym, co do niej mam pewność że nikomu nie powie, natomiast rodzicielka mojego ojca to spokojna staruszka której już dawno wybiła 90, dawała mi więcej miłości niż moja ,,matka".
-Co ty tu robisz o 4 rano wariacie?
-Spotkamy się jutro?-Kochałam w Zaynie to że zawsze czuł się pewnie, był wesołym, troskliwym chłopakiem, ale gdyby doszło by co do czego zabiłby, zresztą to byłby jego nie pierwszy raz.
-Nie słonko,jest u mnie Shana, nie może o nas wiedzieć, proszę Zayn nie wciągajmy jej w to, błagam.
-Niech ci będzie skarbie, ale mam cie na oku.-Wiedziałam że kiedy on mówi ,,Będę miał cie na oku"nie jest to zwykłe pisanie sms-ów czy też dzwonienie co godzinę, u niego to oznaczało jeżdżenie za mną puki sam nie uzna że dość na dziś.
-Dobranoc mój Romeo.
-Dobranoc moja Julio...
Przygryzłam dolną wargę i weszłam spowrotem, byłam cała rozpromieniona, nie musiałam go widzieć żeby czuć między nami tą więź, wiedziałam że teraz o mnie myśli. Sama nie wiem czy nasza miłość, to zauroczenie, zakochanie czy prawdziwy związek. Wiem jedno kocham tego szaleńca ponad własne życie.
___________________________________________________________________
-Panienko...Panienko Melody...
Obudził mnie przyjazny głos, wiedziałam że to na pewno nie moja mama, ona nigdy nie mówiła do mnie Melody, raczej mówiła na mnie ,,Moja młodsza kopio" lub ,,córko" , nigdy nie czułam jakiejś szczególnej więzi między nią a mną, szczerze? Wolałabym się urodzić w domu Shanazz niż w moim, jej rodzice okazywali jej mnóstwo uczucia ,a moi? Dawali mi kasę ,sprawdzali jak się uczę, kontrolowali, dawali mi nakazy i zakazy. Gdy otworzyłam oczy w moim pokoju panowała już jasność, tak jak podejrzewałam koło mojego łóżka stała pokojówka, jednak gdy tylko zauważyła że mam otwarte oczy natychmiast wyszła ze spuszczoną głową. Ranek. Moja znienawidzona część dnia, wiedziałam że za niecałą godzinę będę musiała usiąść przy stole obok mojej matki, kobiety która w świecie mody liczyła się bardziej niż projektanci, mianowicie była recenzentkom mody. Na samym szczycie stołu będzie siedział mój ojciec,jeden z największych inwestorów w Anglii, a na przeciwko mnie usiądzie najgorszy smarkacz świata, mój ,,idealny" braciszek William. Pocieszało mnie tylko to że tym razem dołączy do nas moja ukochana przyjaciółka Shanazz. Gdy wreszcie do końca się rozbudziłam wzięłam prysznic i stanęłam przed moją ogromną szafą. Wiedziałam że jeśli ubiorę się w coś nie właściwego zostanę skarcona przez matkę, ostatecznie założyłam pudrową zwiewną sukienkę do kolan i białe pończochy. Mama uwielbia kiedy nosze pończochy, ale Zayn twierdzi że za bardzo zwracam na siebie uwagę chłopców , więc rzadko je nosze.
-Moja młodsza kopio czekamy tylko na ciebie!
Cholera, a chciałam jeszcze dać Shanazz jakieś ubrania zanim spotka się z moją mamą, wzięłam kilka głębokich oddechów i z uśmiechem zeszła do głównej jadalni. Cała ta idealna rodzinka siedziała już na swoich miejscach, Shana miała spuszczoną głowę w dół , już wiedziałam że moja matka skomentowała surowo jej strój, nie widziałam dokładnie w co jest ubrana, przez ten ogromny 20 osobowy stół, mimo że tyle osób zasiadało tu tylko w Boże Narodzenie. Zajęłam miejsce naprzeciw ślicznego małego blond chłopca, który na pozór wyglądał jak aniołek ale w rzeczywistości to wcielony diabeł,obok mnie siedziała Shana.
-Nie przejmuj się tą starą zołzą, po śniadaniu zabieram cie na mega zakupy, nie martw się ja za wszystko płace.-Szepnęłam cicho do przyjaciółki tak żeby nikt po za nami nie mógł tego usłyszeć.
Na śniadanie zjadłam zaledwie pół jogurtu light, od około miesiąca byłam na ścisłej diecie, gdy styknełam się ze środowiskiem mojego chłopaka, zauważyłam jak bardzo jestem gruba, wszystkie tamtejsze dziewczyny miały świetne figury. W moim pokoju przebrałam się w miętowe spodenki i biały podkoszulek,musiałam czekać na Shane jakieś 15 minut gdy wreszcie zeszła i mogłyśmy wyjść.
-Zamknij oczy.-Powiedziałam do przyjaciółki.
Prowadziłam ją za rękę tak by bez stłuczek doszła do celu, a mianowicie do dłuuuugiej czarnej limuzyny mojego ojca którą pozwolił mi wziąć.
-Teraz otwórz!
Gdy Shana otworzyła oczy od razu zaczęła piszczeć, gdy jeszcze mieszkała w Londynie ojciec nie pozwalał mi brać limuzyny, ale teraz gdy mam już 16 lat, a w sierpniu skończę 17, pozwala mi ją brać kiedy tylko chce i gdzie chce, a ja zawsze jeżdżę w to samo miejsce. Do centrum handlowego więc Chaz, mój prywatny szofer już od razu wie gdzie jechać. Kiedy Chaz otworzył przed nami drzwi szybko wgramoliłyśmy się do środka, limuzyna jak to limuzyna, w środku zawsze czekały na mnie świeże truskawki z bitą śmietaną lub w czekoladzie i szampan nisko alkoholowy. Po prostu żyć nie umierać! A więc Londynie Shanazz i Melody ruszają na największe zakupy swojego życia!
*Perpsektywa Shanazz*
-A więc, -Melo zaczęła. -Masz chłopaka?
-Melo! -Krzyknęłam na nią oburzona.
-No co? -Podniosła ręce w obronnym geście.
-Nie mam. -Burknęłam biorąc do buzi truskawkę którą wzięłam ze stolika, Melody uśmiechnęła się szperając w swojej torebce. Samochód się zatrzymał a my wysiadłyśmy z limuzyny która stała na parkingu przed galerią. Spojrzałam na ogromny budynek w którym było mnóstwo sklepów, Melo spojrzała na mnie znacząco. -Idziemy na lody! -Krzyknęła ciągnąc mnie w stronę lodziarni przed galerią. -Jakiego bierzesz Shan? -Blondynka spytała się mnie. -Sorbet. -Odparłam opierając się o blat.
-Przepraszam? -dziewczyna zastukała w blat a ku jej oczom pojawił się chłopak o niebieskich oczach z blond włosami postawionymi na żel spoglądnął na nią znaczącym wzrokiem. Widziałam jak wywraca oczami po czym składa zamówienie, chłopak podał mi mojego loda.
-Shanazz, ja się jeszcze muszę zastanowić nad smakami. Poczekasz na mnie w Galerii? -Pokiwałam głową odchodząc od butki z Lodami, dziewczyna po kilku minutach przyłączyła się do mnie.
-Ma na ciebie oko. -Zaśmiałam się.
-Nawet nie wiesz jak bardzo. -Dziewczyna westchnęła prowadząc mnie do pierwszego lepszego sklepu z ciuchami, długo tam siedziałyśmy bez przerwy przymierzałyśmy jakieś bzdety aż w końcu podszedł do nas chłopak który tam pracował. -Pomóc? -Zapytał, zerknęłam na niego. Miał uniesione włosy do góry, niebieskie oczy i pełno tatuaży na ciele.
-Ta ... -Melody mi przerwała. -Nie trzeba! -Krzyknęła stając przede mną. -Świetnie radzimy sobie SAME. -Podkreśliła ostatnie słowo oddając mu wszystkie ciuchy które miałyśmy w koszyku. -Idziemy. -Burknęła łapiąc mnie za rękę i wyprowadzając ze sklepu.
-Mamy dzisiaj dzień, będziemy zarywać do Melody? -Zaśmiałam się.
-Nie, ale znacząco mamy dzień. Będziemy wkurwiać Melody. -Zaśmiała się idąc ze mną w stronę do sklepu z bielizną, Victoria Secrets to był jej ulubiony sklep w galerii zawsze kupowała tutaj drogą bieliznę, skierowałam się na dział ze stanikami.
-Potrzebuję gorsetu, -Dziewczyna wymamrotała, zmarszczyłam czoło krzyżując ręce na piersi. -Melo? Czy ty mi o czymś nie powiedziałaś? -Zdziwiona jej słowami zapytałam się, dziewczyna wywróciła oczami po czym wzięła głęboki oddech. -Nie wiem o co ci chodzi Shan, o czym miałabym ci nie mówić? -Zdziwiona odgarnęła włosy z twarzy, przygryzłam wnętrze swojego Policzka bezradnie wzruszając ramionami. Gdyby nie była moją przyjaciółką zaczęłabym węszyć, ale jej mogę ufać nigdy mnie nie zawiodła i mam nadzieję że tym razem też tak będzie.
-Kurwa. -Dziewczyna spoglądnęła za siebie. -Shanazz, ja pójdę zobaczyć czy mają jakąś nową kolekcję. A ty ... Po prostu sobie oglądaj. -Uśmiechnęła się kierując się na drugi koniec sklepu. Przeglądałam sobie bieliznę już zbyt długo, Melody nie wracała a mój brzuch zaczynał się kurczyć. Byłam głodna, zresztą od śniadania już trochę minęło zaczęłam się rozglądać za moją przyjaciółką nigdzie jej nie było. Stanęłam na środku sklepu z nadzieją że blondynka zaraz do mnie podejdzie.
-Ładnie wyglądasz. -Głos za mną był bardzo niski i ochrypły, obróciłam się ku moim oczom pojawił się chłopak w czarnej skórzanej kurtce z lokami na głowie. Miał lekko wygniecione Jeansy , oraz mroczne spojrzenie w którym można było utonąć.
-Znamy się? -Szorstko odparłam.
-Nie do końca. -Burknął wkładając dłonie do kieszeni spodni tak by jego kciuki wystawały.
-Więc nie wiem dlaczego wogóle rozmawiamy. -Odparłam kierując się w stronę wyjścia, chłopak ruszył za mną.
-Nie poczekasz na przyjaciółkę. -Zbladłam. Zatrzymałam się obracając się do niego. -Przepraszam? -Zdziwiona zaistniałą sytuacją zbliżyłam się do niego.
-Zapytałem się czy nie zaczekasz na Melody. -Powtórzył, moje ciało stało się sztywne a twarz biała. Serce zaczęło bić szybciej, ocknij się Shanazz ten koleś wie kim jest Melo.
-Kim ty wogólę jesteś?! -Krzyknęłam.
-Kimś bardzo ważnym kochanie. -Chłopak przybliżył swoją twarz do mojej. -I obiecuję ci że to nie będzie nasze ostatnie spotkanie. -Brunet klepnął mnie po pośladku po czym obrócił się do mnie plecami i poszedł w swoją stronę, czułam jak kolory powoli odpływały mi z twarzy. Musiałam usiąść, zauważyłam pierwszą lepszą ławkę i na niej spoczęłam. Kim ON był?
Mamy pierwszy rozdział, prosimy o szczere komentarze i mam nadzieję że Opowiadanie wam się spodoba. ~ Shawty&Gela
Obudził mnie głośny hałas rozchodzący się po moim pokoju, przez szklane wyjście na balkon widziałam jasne światło latarki. No tak. Mój ukochany nie mógł sobie wybrać lepszej godziny niż, tak właściwie która jest godzina? Wzięłam do ręki mojego Iphona, 4:13, no tak on chyba nigdy nie śpi. Leniwie wyczłapałam się z łóżka kiedy po raz kolejny usłyszałam rzut kamieniem o moje okno, spojrzałam na siebie, byłam w sporo za dużej koszulce z Chalsea Londyn i majtkach, jakoś nie ciągnęło mnie do spania w staniku. Wzięłam głęboki oddech i otworzyłam drzwi na balkon.
-Cześć Melody.-Usłyszałam cichy szept, na dworze było tak ciemno że mimo jasnego światła latarki nie zdołałam dojrzeć ukochanego.
-Cześć Zayn.-Odpowiedziałam także szeptem, nie chciałam aby ktoś z domowników usłyszał że z kimś rozmawiam, nikt nie wiedział o mnie i o Zaynie, z wyjątkiem naszych przyjaciół i moich babć.
Tylko moim babcią mogłam zaufać, matka mojej mamy jest wariatką i siedzi w zakładzie psychiatrycznym, co do niej mam pewność że nikomu nie powie, natomiast rodzicielka mojego ojca to spokojna staruszka której już dawno wybiła 90, dawała mi więcej miłości niż moja ,,matka".
-Co ty tu robisz o 4 rano wariacie?
-Spotkamy się jutro?-Kochałam w Zaynie to że zawsze czuł się pewnie, był wesołym, troskliwym chłopakiem, ale gdyby doszło by co do czego zabiłby, zresztą to byłby jego nie pierwszy raz.
-Nie słonko,jest u mnie Shana, nie może o nas wiedzieć, proszę Zayn nie wciągajmy jej w to, błagam.
-Niech ci będzie skarbie, ale mam cie na oku.-Wiedziałam że kiedy on mówi ,,Będę miał cie na oku"nie jest to zwykłe pisanie sms-ów czy też dzwonienie co godzinę, u niego to oznaczało jeżdżenie za mną puki sam nie uzna że dość na dziś.
-Dobranoc mój Romeo.
-Dobranoc moja Julio...
Przygryzłam dolną wargę i weszłam spowrotem, byłam cała rozpromieniona, nie musiałam go widzieć żeby czuć między nami tą więź, wiedziałam że teraz o mnie myśli. Sama nie wiem czy nasza miłość, to zauroczenie, zakochanie czy prawdziwy związek. Wiem jedno kocham tego szaleńca ponad własne życie.
___________________________________________________________________
-Panienko...Panienko Melody...
Obudził mnie przyjazny głos, wiedziałam że to na pewno nie moja mama, ona nigdy nie mówiła do mnie Melody, raczej mówiła na mnie ,,Moja młodsza kopio" lub ,,córko" , nigdy nie czułam jakiejś szczególnej więzi między nią a mną, szczerze? Wolałabym się urodzić w domu Shanazz niż w moim, jej rodzice okazywali jej mnóstwo uczucia ,a moi? Dawali mi kasę ,sprawdzali jak się uczę, kontrolowali, dawali mi nakazy i zakazy. Gdy otworzyłam oczy w moim pokoju panowała już jasność, tak jak podejrzewałam koło mojego łóżka stała pokojówka, jednak gdy tylko zauważyła że mam otwarte oczy natychmiast wyszła ze spuszczoną głową. Ranek. Moja znienawidzona część dnia, wiedziałam że za niecałą godzinę będę musiała usiąść przy stole obok mojej matki, kobiety która w świecie mody liczyła się bardziej niż projektanci, mianowicie była recenzentkom mody. Na samym szczycie stołu będzie siedział mój ojciec,jeden z największych inwestorów w Anglii, a na przeciwko mnie usiądzie najgorszy smarkacz świata, mój ,,idealny" braciszek William. Pocieszało mnie tylko to że tym razem dołączy do nas moja ukochana przyjaciółka Shanazz. Gdy wreszcie do końca się rozbudziłam wzięłam prysznic i stanęłam przed moją ogromną szafą. Wiedziałam że jeśli ubiorę się w coś nie właściwego zostanę skarcona przez matkę, ostatecznie założyłam pudrową zwiewną sukienkę do kolan i białe pończochy. Mama uwielbia kiedy nosze pończochy, ale Zayn twierdzi że za bardzo zwracam na siebie uwagę chłopców , więc rzadko je nosze.
-Moja młodsza kopio czekamy tylko na ciebie!
Cholera, a chciałam jeszcze dać Shanazz jakieś ubrania zanim spotka się z moją mamą, wzięłam kilka głębokich oddechów i z uśmiechem zeszła do głównej jadalni. Cała ta idealna rodzinka siedziała już na swoich miejscach, Shana miała spuszczoną głowę w dół , już wiedziałam że moja matka skomentowała surowo jej strój, nie widziałam dokładnie w co jest ubrana, przez ten ogromny 20 osobowy stół, mimo że tyle osób zasiadało tu tylko w Boże Narodzenie. Zajęłam miejsce naprzeciw ślicznego małego blond chłopca, który na pozór wyglądał jak aniołek ale w rzeczywistości to wcielony diabeł,obok mnie siedziała Shana.
-Nie przejmuj się tą starą zołzą, po śniadaniu zabieram cie na mega zakupy, nie martw się ja za wszystko płace.-Szepnęłam cicho do przyjaciółki tak żeby nikt po za nami nie mógł tego usłyszeć.
Na śniadanie zjadłam zaledwie pół jogurtu light, od około miesiąca byłam na ścisłej diecie, gdy styknełam się ze środowiskiem mojego chłopaka, zauważyłam jak bardzo jestem gruba, wszystkie tamtejsze dziewczyny miały świetne figury. W moim pokoju przebrałam się w miętowe spodenki i biały podkoszulek,musiałam czekać na Shane jakieś 15 minut gdy wreszcie zeszła i mogłyśmy wyjść.
-Zamknij oczy.-Powiedziałam do przyjaciółki.
Prowadziłam ją za rękę tak by bez stłuczek doszła do celu, a mianowicie do dłuuuugiej czarnej limuzyny mojego ojca którą pozwolił mi wziąć.
-Teraz otwórz!
Gdy Shana otworzyła oczy od razu zaczęła piszczeć, gdy jeszcze mieszkała w Londynie ojciec nie pozwalał mi brać limuzyny, ale teraz gdy mam już 16 lat, a w sierpniu skończę 17, pozwala mi ją brać kiedy tylko chce i gdzie chce, a ja zawsze jeżdżę w to samo miejsce. Do centrum handlowego więc Chaz, mój prywatny szofer już od razu wie gdzie jechać. Kiedy Chaz otworzył przed nami drzwi szybko wgramoliłyśmy się do środka, limuzyna jak to limuzyna, w środku zawsze czekały na mnie świeże truskawki z bitą śmietaną lub w czekoladzie i szampan nisko alkoholowy. Po prostu żyć nie umierać! A więc Londynie Shanazz i Melody ruszają na największe zakupy swojego życia!
*Perpsektywa Shanazz*
-A więc, -Melo zaczęła. -Masz chłopaka?
-Melo! -Krzyknęłam na nią oburzona.
-No co? -Podniosła ręce w obronnym geście.
-Nie mam. -Burknęłam biorąc do buzi truskawkę którą wzięłam ze stolika, Melody uśmiechnęła się szperając w swojej torebce. Samochód się zatrzymał a my wysiadłyśmy z limuzyny która stała na parkingu przed galerią. Spojrzałam na ogromny budynek w którym było mnóstwo sklepów, Melo spojrzała na mnie znacząco. -Idziemy na lody! -Krzyknęła ciągnąc mnie w stronę lodziarni przed galerią. -Jakiego bierzesz Shan? -Blondynka spytała się mnie. -Sorbet. -Odparłam opierając się o blat.
-Przepraszam? -dziewczyna zastukała w blat a ku jej oczom pojawił się chłopak o niebieskich oczach z blond włosami postawionymi na żel spoglądnął na nią znaczącym wzrokiem. Widziałam jak wywraca oczami po czym składa zamówienie, chłopak podał mi mojego loda.
-Shanazz, ja się jeszcze muszę zastanowić nad smakami. Poczekasz na mnie w Galerii? -Pokiwałam głową odchodząc od butki z Lodami, dziewczyna po kilku minutach przyłączyła się do mnie.
-Ma na ciebie oko. -Zaśmiałam się.
-Nawet nie wiesz jak bardzo. -Dziewczyna westchnęła prowadząc mnie do pierwszego lepszego sklepu z ciuchami, długo tam siedziałyśmy bez przerwy przymierzałyśmy jakieś bzdety aż w końcu podszedł do nas chłopak który tam pracował. -Pomóc? -Zapytał, zerknęłam na niego. Miał uniesione włosy do góry, niebieskie oczy i pełno tatuaży na ciele.
-Ta ... -Melody mi przerwała. -Nie trzeba! -Krzyknęła stając przede mną. -Świetnie radzimy sobie SAME. -Podkreśliła ostatnie słowo oddając mu wszystkie ciuchy które miałyśmy w koszyku. -Idziemy. -Burknęła łapiąc mnie za rękę i wyprowadzając ze sklepu.
-Mamy dzisiaj dzień, będziemy zarywać do Melody? -Zaśmiałam się.
-Nie, ale znacząco mamy dzień. Będziemy wkurwiać Melody. -Zaśmiała się idąc ze mną w stronę do sklepu z bielizną, Victoria Secrets to był jej ulubiony sklep w galerii zawsze kupowała tutaj drogą bieliznę, skierowałam się na dział ze stanikami.
-Potrzebuję gorsetu, -Dziewczyna wymamrotała, zmarszczyłam czoło krzyżując ręce na piersi. -Melo? Czy ty mi o czymś nie powiedziałaś? -Zdziwiona jej słowami zapytałam się, dziewczyna wywróciła oczami po czym wzięła głęboki oddech. -Nie wiem o co ci chodzi Shan, o czym miałabym ci nie mówić? -Zdziwiona odgarnęła włosy z twarzy, przygryzłam wnętrze swojego Policzka bezradnie wzruszając ramionami. Gdyby nie była moją przyjaciółką zaczęłabym węszyć, ale jej mogę ufać nigdy mnie nie zawiodła i mam nadzieję że tym razem też tak będzie.
-Kurwa. -Dziewczyna spoglądnęła za siebie. -Shanazz, ja pójdę zobaczyć czy mają jakąś nową kolekcję. A ty ... Po prostu sobie oglądaj. -Uśmiechnęła się kierując się na drugi koniec sklepu. Przeglądałam sobie bieliznę już zbyt długo, Melody nie wracała a mój brzuch zaczynał się kurczyć. Byłam głodna, zresztą od śniadania już trochę minęło zaczęłam się rozglądać za moją przyjaciółką nigdzie jej nie było. Stanęłam na środku sklepu z nadzieją że blondynka zaraz do mnie podejdzie.
-Ładnie wyglądasz. -Głos za mną był bardzo niski i ochrypły, obróciłam się ku moim oczom pojawił się chłopak w czarnej skórzanej kurtce z lokami na głowie. Miał lekko wygniecione Jeansy , oraz mroczne spojrzenie w którym można było utonąć.
-Znamy się? -Szorstko odparłam.
-Nie do końca. -Burknął wkładając dłonie do kieszeni spodni tak by jego kciuki wystawały.
-Więc nie wiem dlaczego wogóle rozmawiamy. -Odparłam kierując się w stronę wyjścia, chłopak ruszył za mną.
-Nie poczekasz na przyjaciółkę. -Zbladłam. Zatrzymałam się obracając się do niego. -Przepraszam? -Zdziwiona zaistniałą sytuacją zbliżyłam się do niego.
-Zapytałem się czy nie zaczekasz na Melody. -Powtórzył, moje ciało stało się sztywne a twarz biała. Serce zaczęło bić szybciej, ocknij się Shanazz ten koleś wie kim jest Melo.
-Kim ty wogólę jesteś?! -Krzyknęłam.
-Kimś bardzo ważnym kochanie. -Chłopak przybliżył swoją twarz do mojej. -I obiecuję ci że to nie będzie nasze ostatnie spotkanie. -Brunet klepnął mnie po pośladku po czym obrócił się do mnie plecami i poszedł w swoją stronę, czułam jak kolory powoli odpływały mi z twarzy. Musiałam usiąść, zauważyłam pierwszą lepszą ławkę i na niej spoczęłam. Kim ON był?
Mamy pierwszy rozdział, prosimy o szczere komentarze i mam nadzieję że Opowiadanie wam się spodoba. ~ Shawty&Gela
Subskrybuj:
Posty (Atom)